Άσκηση σε ενήλικες

Άσκηση σε ενήλικες Τα οφέλη της άσκησης κατά την ενήλικη ζωή είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους, και επικεντρώνονται κυρίως στην εικόνα του σώματος, στη βελτίωση των παραγόντων εμφάνισης καρδιαγγειακών και μεταβολικών προβλημάτων (βελτίωση βιοχημικών δεικτών κ.τ.λ.), του καρδιοαναπνευστικού και μυοσκελετικού συστήματος, της ψυχολογίας, της διάθεσης, των επιπέδων άγχους καθώς και στη πρόληψη-αποκατάσταση χρόνιων παθήσεων, στις οποίες συγκαταλέγεται μέχρι και ο καρκίνος (Blair, Cheng, & Scott, 2001; Church, 2009; Gill & Malkova, 2006). Ωστόσο, η άσκηση δεν έχει αποθηκευτικό χαρακτήρα, και για αυτό θα πρέπει να πραγματοποιείται συστηματικά και εφ’ όρου ζωής (Garber et al., 2011), εντάσσοντας την μέσα στην καθημερινότητα μας, όπως ακριβώς συμβαίνει με τις σκανδιναβικές-βόρειες Ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες για αυτό το λόγο έχουν και τα μικρότερα ποσοστά εμφάνισης χρόνιων παθήσεων. Η συστηματική άσκηση σε αυτή την ηλιακή κατηγορία, πρέπει να είναι πλήρως εξατομικευμένη, βασιζόμενη στο επίπεδο, στις ανάγκες, στις απαιτήσεις, στη καθημερινότητα, στους στόχους, στο επίπεδο υγείας και φυσικής κατάστασης, στα τυχόν προβλήματα και στα ενδιαφέροντα του κάθε ασκούμενου, και αυτό διότι ο κάθε άνθρωπος διαφέρει, επομένως θα πρέπει να έχει ξεχωριστό ασκησιολόγιο, ειδικά σχεδιασμένο για εκείνον από ειδικευμένο γυμναστή ή εργοφυσιολόγο (Garber, et al., 2011). Ένα σημαντικό σημείο το οποίο θα πρέπει να αποσαφηνιστεί, είναι ο ενδοιασμός των γυναικών να κάνουν προπόνηση αντιστάσεων, διότι υπάρχει η πεποίθηση οτι θα «φουσκώσουν». Η αλήθεια απέχει πολύ από αυτό. Η προπόνηση υπερτροφίας των μυών είναι πολύ ειδική προπόνηση αντιστάσεων, και εφαρμόζεται μόνο όταν υπάρχει κάποιος λόγος (είτε υποκειμενικός είτε αντικειμενικός). Παράλληλα, η ίδια η βιολογία της γυναίκας την «προφυλάσσει» από αυτό, καθώς όπως αποδείχτηκε μέσα από 2 πρόσφατες έρευνες, η ανταπόκριση του οργανισμού της γυναίκας μετά από την άσκηση αντιστάσεων είναι τελείως διαφορετική απο του άντρα, με αποτέλεσμα την περιορισμένη ενεργοποίηση των μοριακών μηχανισμών που οδηγούν στην αύξηση της μυϊκής μάζας (Burd et al. 2009; Smith et al. 2012; Wolfe 2006). Ωστόσο, οι γυναίκες επιβάλλεται να πραγματοποιούν ασκήσεις αντιστάσεων, διότι μόνο μέσα από μια τέτοια προπόνηση διατηρείται η οστική πυκνότητα (Garber, et al., 2011). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να καθυστερείται η μείωση της οστικής μάζας αλλά οδηγεί και στη σημαντική μείωση των πιθανοτήτων εμφάνισης της οστεοπόρωσης αργότερα. Παράλληλα, όταν μια γυναίκα θέλει να χάσει την κυτταρίτιδα ή να μειώσει το ποσοστό σωματικού της λίπους, η άσκηση αντιστάσεων είναι σχεδόν μονόδρομος. Όλες οι έρευνες καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι μέσω της συγκεκριμένης προπόνησης, μειώνεται το μέγεθος των λιπωδών κυττάρων, αυξάνεται ο μεταβολισμός, και κυριότερα ο μεταβολισμός ηρεμίας. Ο συνδυασμός του (μεταβολισμού ηρεμίας) με την αερόβια άσκηση προσφέρει μεγαλύτερη ποσοστιαία συνεισφορά του λίπους στην παραγωγή ενέργειας, κυρίως κατά τις περιόδους ηρεμίας (ύπνος, εργασία, διασκέδαση κ.τ.λ.), το οποίο οδηγεί σε μεγαλύτερη «καύση» του λίπους και την μείωση των παραπάνω προβλημάτων. Οι κατευθυντήριες οδηγίες συνταγογράφησης συστηματικής άσκησης προτείνουν τη πραγματοποίηση αερόβιας άσκησης 3 φορές/εβδομάδα για τουλάχιστον 30 λεπτά, ενώ η άσκηση αντιστάσεων θα πρέπει να πραγματοποιείται τουλάχιστον 2 φορές/εβδομάδα. Τέλος, θα πρέπει οπωσδήποτε να υλοποιείται και Λειτουργική Προπόνηση. Η ένταση, ο όγκος, ο χρόνος και ο τύπος της προπόνησης ποικίλουν ανάλογα τα ατομικά στοιχεία του κάθε ασκούμενου, όπως περιγράφηκαν και παραπάνω, για αυτό θα πρέπει να είναι εποπτευόμενη και αυστηρά εξατομικευμένη, ώστε να αποφεύγονται δυσάρεστες καταστάσεις (Garber, et al., 2011). Σεμινάρια Πρόσφατα Άρθρα Προσφορές από το ηλεκτρονικό κατάστημά μας Διάδρομος CT87 Περισσοτερα Vivosmart HR Black ΠερισσοτεραSyntha 6 EDGEΠερισσοτεραGoji Berry NLSΠερισσοτερα