Ανάπτυξη παιδιού & καλύτερη ποιότητα ζωής: Είναι θέμα DNA ή βάσεων από το σπίτι και το σχολείο;
Συχνά οι περισσότεροι γονείς αναρωτιούνται αν κάνουν το καλύτερο δυνατόν για την ανάπτυξη των παιδιών τους. Τα βάζουν στα καλύτερα σχολεία, τους αγοράζουν τα πλέον ευφάνταστα ρούχα και gadgets και κάνουν προσπάθεια να τα αναθρέψουν με την μεγαλύτερη δυνατή προσοχή προκειμένου να ζήσουν μία ζωή με σωστές βάσεις αλλά και χωρίς καμία έλλειψη. Για να πετύχουν την καλύτερη δυνατή συνταγή επιτυχίας, διαβάζουν άρθρα, παρακολουθούν ενημερωτικές εκπομπές, ρωτούν τους ειδικούς και δείχνουν έμπρακτα το ουσιαστικό τους ενδιαφέρον. Και πώς θα μπορούσαν να μην τα κάνουν όλα αυτά, εφόσον πρόκειται για τους πιο ευαίσθητους και πολύτιμους καρπούς της ζωής τους, το πιο σημαντικό κομμάτι για αυτούς… Τα παιδιά τους! Από την μία λοιπόν όλο αυτό το ενδιαφέρον και η προσπάθεια και από την άλλη η πραγματικότητα, η καθημερινότητα και η έμπρακτη εφαρμογή όλων των προσπαθειών. Παρατηρώ προσωπικά με ενδιαφέρον ακόμα και στον στενό μου κοινωνικό και οικογενειακό κύκλο, πόση αντίφαση υπάρχει και έλλειψη ταύτισης της θεωρίας από την πραγματική πρακτική. Βλέπω με λύπη ότι ενώ οι περισσότεροι ξέρουν τι είναι καλό και ακόμα και τι είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως πρέπει να πράττεται, πόσο δύσκολο είναι τελικά όλα αυτά να εφαρμοστούν στην πράξη. Τους εμποδίζει κάτι στο να κάνουν αυτό που είναι πραγματικά καλό για τα παιδιά τους; Υπάρχει κάποιο ορατό καθημερινό εμπόδιο ή είναι θέμα κακής τακτικής και κακών συνηθειών; Γιατί βλέπουμε τόσο μεγάλη αύξηση της παιδικής παχυσαρκίας; Γιατί βλέπουμε ολοένα και περισσότερα παιδάκια να πάσχουν από νοσήματα που ανεξήγητα εμφανίζονται στη ζωούλα τους; Πώς μπορούμε να επηρεάσουμε αυτή την κακή εξέλιξη στο πιο ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας μας; Ας δούμε όμως κάποια πιο επιστημονικά δεδομένα, για να καταλάβουμε λίγο πιο απλά τι συμβαίνει στον οργανισμό μας. Δεδομένα που κάποιος μέσα από τη βασική του εκπαίδευση πρέπει να γνωρίζει. To DNA μας προσδιορίζει πολλά πράγματα στη ζωή μας τα οποία περιγράφονται με τον όρο ‘εκ γενετής’ χαρακτηριστικά. Το χρώμα των ματιών μας, των μαλλιών μας, το ύψος μας. Επίσης από το DNA μας εξαρτάται το αν έχουμε την τάση να γίνουμε λίγο πιο αδύνατοι ή πιο ευτραφής, αν θα είμαστε καλύτεροι σαν καλαθοσφαιριστές ή σαν ποδοσφαιριστές, αν θα πάρουμε γρήγορα ύψος ή πιο σταδιακά, αν έχουμε την προδιάθεση να ασχοληθούμε με τα αθλήματα ή την επιστήμη… Όλα τα παραπάνω και άλλα πολλά, είναι καταγεγραμμένα στην αλυσίδα του γενετικού μας υλικού. Τα επίκτητα χαρακτηριστικά του ανθρώπου είναι όλα αυτά που μέσα από την καθημερινότητα και την κοινωνική τριβή, την εκπαίδευση και την ενασχόληση με τις τέχνες και τον αθλητισμό, καρπώνεται ο σύγχρονος άνθρωπος και κουβαλάει μαζί του σαν εφόδια ζωής. Η σοφία των αναγνωσμένων βιβλίων και η εκπαίδευση από το σχολείο, το Πανεπιστήμιο ή μέσα από σεμινάρια δια βίου μάθησης, είναι χαρακτηριστικά των χαρακτηριστικών που ‘κερδίζει’ ο άνθρωπος πέραν του καταγεγραμμένου κώδικα DNA. Ας προσθέσουμε όμως σαν έναν ακόμα παράγοντα επιρροής των επίκτητων χαρακτηριστικών, όλα τα πρότυπα και παραδείγματα συμπεριφοράς που αναπτύσσονται μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον. Χωρίς να ξεχνάμε βέβαια ότι μεγάλο ρόλο παίζει και η επιρροή από το φιλικό και κοινωνικό περιβάλλον. Έχοντας την πραγματική αγάπη που ανεξάντλητα, απροκάλυπτα και ατελείωτα προσφέρει ο γονιός στο παιδί του σαν δεδομένη, εντούτοις είναι μία σειρά από πρότυπα τα οποία περνάει στον κώδικα των επίκτητων χαρακτηριστικών του. Καλό θα ήταν αυτά να αναφερθούν αναλυτικά (βλέπε παρακάτω) και να προσεχθούν ιδιαίτερα…
Συμπεριφορές-πρότυπα που άθελά τους μεταδίδουν οι γονείς στα παιδιά τους:
- Άγχος στην καθημερινή τους πρακτική και στον τρόπο ζωής. Δε χρειάζεται να πούμε πολλά γι’ αυτό, οι περισσότεροι γονείς μιλάνε για τα προβλήματα της καθημερινότητας και της εργασίας τους μέσα στο σπίτι, μεταφέροντας έμμεσα όλη αυτή την κατάσταση και στα παιδιά τους.
- Κακές διατροφικές συνήθειες που μεταφέρονται και μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον και κατ’επέκταση και στα παιδιά, που συχνά επιλέγουν το γρήγορο junk food από το μαγειρεμένο και προσεγμένο γεύμα.
- Ένταση στον τρόπο που εκφράζονται μεταξύ τους οι ίδιοι οι γονείς, δίνοντας έτσι ένα κακό παράδειγμα για τον τρόπο επικοινωνίας που πρέπει να έχει ο σύγχρονος άνθρωπος με όσους αγαπά και συμπορεύεται.
- Έλλειψη καλών συνηθειών και στιγμών χαλάρωσης, ένα θέμα που δυστυχώς οι περισσότεροι επαγγελματίες στη σημερινή εποχή βιώνουν λόγω του υψηλού ανταγωνισμού στην ελεύθερη αγορά. Η επαφή με τη φύση, το φυσικό περιβάλλον και το ‘κατέβασμα ταχύτητας’ είναι ένα πολύ ισχυρό συμπλήρωμα ενέργειας που τόσο οι γονείς όσο και τα παιδιά πρέπει να απολαμβάνουν σε εβδομαδιαία συχνότητα.
- Ελλιπής μόρφωση και δια βίου εκπαίδευση μέσα από ανάγνωση βιβλίων και εγχειριδίων για προσωπική ανάπτυξη και καλλιέργεια. Η μόρφωση δεν πρέπει να σταματάει στο Λύκειο ή το Πανεπιστήμιο. Είναι μία ζωντανή διαδικασία που μαζί της εξελίσσει τόσο το πνεύμα του σύγχρονου ανθρώπου όσο και τη σχέση του με τους συνανθρώπους του.
- Ελλιπής κοινωνική δράση και κοινωνική συμπεριφορά, μία διαδικασία που ο άνθρωπος σαν κατεξοχήν κοινωνικό ον, οφείλει να ανανεώνει και να επενδύει σε αυτήν. Δεν φτάνει μόνο μία τυπική καλημέρα και 2-3 γρήγορες κουβέντες με τους στενούς συνεργάτες. Η κοινωνικοποίηση είναι μία ζωτικής φύσης διεργασία που αναπτύσσει το πνεύμα και τον ψυχισμό του ατόμου. Σαφώς και η επαφή μέσα από τα Social Media είναι μία λανθάνουσα κατάσταση και μία ‘παράλυση’ της κοινωνικής μας δράσης.
- Η μικρή σημασία που δίνεται στη δύναμη των προτύπων. Το ρητό ‘μία εικόνα είναι χίλιες λέξεις’ στην απόλυτη εφαρμογή του. Καλύτερα κάποιος να μιλάει με τις πράξεις του παρά να ζητάει και να θέτει για συζήτηση δεδομένα, συμπεριφορές και ζητούμενα που ούτε ο ίδιος τηρεί και σέβεται.
- Η έλλειψη πολλαπλών κινητικών προτύπων που θα βοηθήσουν πέραν από τη σωστή σωματική εξέλιξη, το μυαλό αλλά και τον ψυχισμό του παιδιού. Η χρήση των tablets και των σύγχρονων ηλεκτρονικών μέσων απασχόλησης σαν εύκολη καθημερινή λύση, έχει φέρει δυστυχώς πολλά οδυνηρά αποτελέσματα στην μυϊκή, τη σκελετική αλλά και την πνευματική ανάπτυξη των νέων μας. Αρκετές έρευνες δείχνουν ότι το παιχνίδι και η πολυδιάστατη κίνηση, είναι το καλύτερο μέσο θωράκισης της υγείας και της συνολικής ανάπτυξης ενός παιδιού.
Συχνά αν κάνουμε την αυτοκριτική μας θα δούμε ότι δίνουμε σημασία στα λόγια και όχι στις πράξεις… Σαν γονείς, η μεγάλη σημασία που έχει για μας το παιδί μας και η ανάπτυξη του θα έπρεπε να αποτυπώνεται σε ουσιαστική σημασία στον τρόπο που μεγαλώνει και τα πρότυπα που παίρνει από τους ίδιους τους γονείς του, ΕΜΑΣ!
Ας τους δώσουμε τη δυνατότητα να ζήσουν μία ζωή με υγεία και χαρές (όπως συχνά λέμε) αλλά κυρίως να ζήσουν μία ζωή όπως θα την ήθελαν και τα ίδια τα παιδιά μας.
Π.Μπαλατσινός Σεμινάρια Πρόσφατα Άρθρα Προσφορές από το ηλεκτρονικό κατάστημά μας Διάδρομος CT87 Περισσοτερα Vivosmart HR Black ΠερισσοτεραSyntha 6 EDGEΠερισσοτεραGoji Berry NLSΠερισσοτερα
