Οικογένεια: Πόσο επηρεάζει την σωματική δραστηριότητα των παιδιών;(Μέρος 1ο)

Η οικογένεια είναι η πιο σημαντική “δύναμη” κοινωνικοποίησης στη ζωή των παιδιών. Επίσης, είναι και  ο πρώτος και, στις περισσότερες περιπτώσεις, ο καθοριστικός παράγοντας για τις επιλογές κίνησης και την επιτυχία της κίνησης του παιδιού. Επιπλέον, η οικογένεια είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνη για τον ρόλο που οραματίζονται τα παιδιά τον εαυτό τους. Ανάλογα με τις απόψεις της οικογένειας σχετικά με τη σωματική δραστηριότητα, ένα παιδί μπορεί να αναλάβει ή όχι έναν ρόλο που σχετίζεται με την κίνηση. Μάλιστα, ένα παιδί μπορεί να αποκτήσει ακόμη και πολλά κινητικά χαρακτηριστικά που θυμίζουν αυτά του γονιού. Ο γονέας του ίδιου φύλου με το παιδί έχει τη μεγαλύτερη επιρροή σε αυτή την περίπτωση για παράδειγμα, στις χειρονομίες, το βάδισμα ή τη στάση. Σε μια μελέτη του 1998 σχετικά με  την άσκηση στα παιδιά, οι ερευνητές προσπάθησαν να εντοπίσουν τους κοινωνικούς παράγοντες που επηρέασαν την πιθανότητα σωματικής δραστηριότητας των παιδιών. Μελετήθηκαν πάνω από 100 οικογένειες, με δεδομένα που αντλήθηκαν από μητέρες, πατέρες και αγόρια και κορίτσια που πήγαιναν στην πέμπτη ή την έκτη δημοτικού. Στα κορίτσια οι γνώσεις σχετικά με την άσκηση, το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας της μητέρας  και η κοινωνική υποστήριξη που λάμβαναν επηρέασαν την σωματική δραστηριότητα.  Για τα αγόρια, το δικό τους αίσθημα για το αν θα τα καταφέρουν στη σωματική δραστηριότητα, η απόλαυση της σωματικής δραστηριότητας και το ενδιαφέρον για τα αθλητικά μέσα ήταν σημαντικοί παράγοντες. Γενικά, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η κοινωνικοποίηση εντός της οικογένειας άσκησε τεράστια επιρροή στη συμμετοχή στη σωματική δραστηριότητα. Η έγκριση ή η αποδοκιμασία της οικογένειας για τις κινητικές προσπάθειες του παιδιού είναι επίσης κρίσιμη για τον καθορισμό των μελλοντικών κινητικών συνηθειών. Εάν το παιδί συμπεριφέρεται κινητικά με τρόπο που ανταμείβεται, είτε φανερά είτε διακριτικά, είναι πιθανό να αναπαράγει αυτή τη συμπεριφορά κίνησης. Ωστόσο, η παράβλεψη της κινητικής συμπεριφοράς του παιδιού ή η αρνητική ανταπόκριση μπορεί να προκαλέσει υποχώρηση της συμπεριφοράς του. Σε μια έρευνα του 2006 εξετάστηκε ο ρόλος των γονέων στην πρόληψη της παχυσαρκίας. Όπως διαπιστώθηκε οι γονείς μπορούν να διαδραματίσουν κρίσιμο ρόλο σε προγράμματα που στοχεύουν στη μείωση της παχυσαρκίας, όπως αυτά που έχουν να κάνουν με την υγιεινή διατροφή και τη σωματική δραστηριότητα. Σε μια άλλη έρευνα του 2003 εξετάστηκαν 200 κορίτσια 9 ετών και οι επιπτώσεις που είχαν οι γονείς τους στην σωματική δραστηριότητα. Οι μητέρες τους συνήθως έγραφαν τα κορίτσια σε αθλητικές δραστηριότητες. Από την άλλη, οι πατεράδες τους μέσω των δικών τους συμπεριφορών ως προς την αθλητική δραστηριότητα ενθάρρυναν τις κόρες τους να συμμετέχουν περισσότερο σε προγράμματα αθλητισμού και σωματικής δραστηριότητας. Σε άλλη έρευνα του 2007 βρέθηκε ότι υπήρχε σύνδεση μεταξύ της συμμετοχής των παιδιών σε αθλητικές δραστηριότητες και της μειωμένης παραβατικότητας και της βελτίωσης της κοινωνικής και ακαδημαϊκής επίδοσης.  Οι γονείς γενικά θεωρούσαν τις αθλητικές δραστηριότητες ως μέσο για την ανάπτυξη βασικών αξιών και δεξιοτήτων που εκτείνονται εκτός του αθλητικού χώρου, όπως η ομαδικότητα, η άμιλλα, το αθλητικό πνεύμα,  η πειθαρχία, η υπευθυνότητα και η αυτοεκτίμηση. Πηγή: «Human Motor Development”-A Lifespan approach (Greg Payne, Larry Isaacs) Σεμινάρια Πρόσφατα Άρθρα