Γνωστική ανάπτυξη παιδιών: Η θεωρία του Τζερόμ Μπρούνερ

Στην βάση της θεωρίας του Αμερικανού ψυχολόγου Τζερόμ Μπρούνερ για την γνωστική ανάπτυξη των παιδιών βρίσκεται η μάθηση. Πιο συγκεκριμένα, ο ο Αμερικανός ψυχολόγος υποστήριζε πως όταν ένα παιδί βρίσκεται αντιμέτωπο με μία καινούρια πληροφορία, αυτή περνάει από κάποιους τρόπους αναπαράστασης προκειμένου να αποθηκευτεί στη μνήμη. Αυτή η διαδικασία γίνεται σε συγκεκριμένα στάδια, τα οποία δεν είναι απόλυτα διακριτά μεταξύ τους καθώς περνούν το ένα μέσα από το άλλο. Το πρώτο στάδιο είναι η πραξιακή αναπαράσταση. Από την ονομασία και μόνο καταλαβαίνει κανείς ότι στηρίζεται μόνο στις πράξεις. Αυτό το στάδιο κυριαρχεί τον πρώτο χρόνο της ζωής ενός ανθρώπου. Τα μωρά μαθαίνουν με σωματικές πράξεις. Αυτός ο τρόπος μάθησης συνεχίζεται και μετέπειτα σε διαδικασίες όπως το να μάθει κάποιος να κάνει ποδήλατο, να γράφει στον υπολογιστή. Το δεύτερο στάδιο είναι η εικονική αναπάρασταση, η οποία επικρατεί μέχρι το παιδί να γίνει 6 χρονών. Οι νέες πληροφορίες που λαμβάνει το παιδί αποθηκεύονται ως οπτικές εικόνες, είτε συνειδητά, είτε ασυνείδητα. Από τα 7 και μετά το παιδί περνά στην συμβολική αναπαράσταση που είναι και ο τελευταίο τρόπος αναπαράστασης της καινούρια γνώσης. Η πληροφορία αποθηκεύεται υπό τη μορφή ενός κωδικού ή συμβόλου, όπως είναι η γλώσσα, τα μαθηματικά σύμβολα ή η μουσική. Ο Μπρούνερ θεωρούσε ότι η θεωρία του θα μπορούσε να αξιοποιηθεί και στην εκπαίδευση. Ο ίδιος δεν συμφωνούσε με την απλή παράθεση πληροφοριών που γίνεται στα σχολεία. Πρέσβευε πως τα παιδιά μπορούν να κατασκευάζουν μόνα τους την γνώση και το σχολείο πρέπει να «δημιουργεί» αυτόνομα όντα με ικανότητα επίλυσης προβλημάτων.  Στην εκπαιδευτική διαδικασία θεωρούσε σημαντικό και το φαινόμενο της «σκαλωσιάς». Συγκεκριμένα, ο ενήλικας, δηλαδή, ο εκπαιδευτικός λειτουργεί ως μέντορας του παιδιού παρέχοντας του πληροφορίες ώστε να κατακτήσει την γνώση και την ανεξαρτησία. Γιώτα Φλώρου πηγή: psycholognow.gr Σεμινάρια Πρόσφατα Άρθρα