Συνέντευξη Εμμανουήλ Παπαθωμάς: “Ο αθλητισμός θέλει αγάπη και υπομονή”
Πέρα από τον επαγγελματικό υπάρχει και ο ερασιτεχνικό αθλητισμός. Οι αθλητές που λαμβάνουν μέρος σε αυτόν δεν κάνουν λιγότερες θυσίες από τους επαγγελματίες και φέρνουν επίσης πολυ καλές και σημαντικές διακρίσεις. Ο Εμμανουήλ Παπαθωμάς, ερασιτέχνης σκοπευτής του Παναθηναϊκού με ατομικό ρεκόρ 574/600 και χρυσό μετάλλιο στο αεροβόλο πιστόλι προ κορονοϊού, 3η θέση στο ατομικό και 2η ομαδική νίκη στο μικτό με τη συναθλήτρια του Μαρία Βαλέρη, στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στις 23 Οκτωβρίου μιλά στην Μελίνα Κοτταρά για την σκοποβολή, τις προπονήσεις του, πως διαχειρίζεται το άγχος και αναφέρει πως επηρέασε ο κορονοϊός την αθλητική του πορεία. Πες μου λίγα λόγια για εσένα. Είμαι τεχνικός στη Λυρική σκηνή στο σκηνογραφικό κομμάτι, με τα σκηνικά, με τις παραγωγές από το 2007. Όσον αφορά στον αθλητισμό, μου μπήκε σιγά σιγά το μικρόβιο. Ήμουν στην διαιτησία στο μπάσκετ, ερασιτέχνης ποδηλάτης, με συμμετοχή σε ποδηλατικές ομάδες με φίλους. Από μικρός έκανα σκοποβολή, σταμάτησα για λίγο και συνέχισα. Πες μας λίγα λόγια για το άθλημα σου. Είναι ένα πολύ δύσκολο άθλημα, παρόλο που δεν έχει δράση και έντονη άσκηση. Παρόλα αυτά είναι συναρπαστικό γιατί σε ένα σύμπαν που τα πάντα κινούνται εσύ ψάχνεις να βρεις την κατάλληλη στιγμή που όλα θα μείνουν ακίνητα, να κάνεις εσύ τη μια και μοναδική κίνηση να πατήσεις τη σκανδάλη. Αυτό για εμένα το κατατάσσει στα πλέον δύσκολα τεχνικά αθλήματα. Είναι συναρπαστικό. Βοηθά δε στο να απομυθοποιήσεις και λίγο το όπλο και το τι είναι το όπλο. Για εμένα είναι ότι είναι η μπάλα για τον μπασκετμπολίστα, η ρακέτα για τον τενίστα. Είναι ένα αθλητικό αξεσουάρ. Δεν είναι όπως το γνωρίζει η κοινωνία. Δεν παύουν τα όπλα να σκοτώνουν, Απαιτεί αφοσίωση, πολλές ώρες προπόνησης, θέλει υπομονή και φοβερή συγκέντρωση και έναν οργανισμό που πρέπει να βρίσκεται σε νιρβάνα. Πόσο εύκολο είναι να εντάξεις στην προσωπικότητα ενός παιδιού αυτά τα στοιχεία που ανέφερες πριν; Εσύ πως το διαχειρίστηκες ως παιδί; Καθόλου εύκολο. Το πιο δύσκολο είναι να μάθει ένας νεαρός, που είναι μέσα στην τρέλα & την κίνηση, την διαχείριση της ψυχικής ηρεμίας και γαλήνης την ώρα που είναι μέσα στη θυρίδα. Πολλές φορές όλο αυτό έρχεται και σε κόντρα με την καθημερινότητα μας. Ζούμε σε μια πόλη με έντονους ρυθμούς και ξαφνικά πρέπει να μπεις στο σκοπευτήριο, να ξεκινήσεις μια προπόνηση και να μπεις σε μια διαδικασία ηρεμίας.Αυτό είναι δύσκολο. Παρόλα αυτά σε έναν παρθένο οργανισμό, όπως τα παιδιά, που μπορείς να μάθεις πιο εύκολα κάποια πράγματα. Θέλει όμως χρόνο, έναν καλό προπονητή, να προσπαθείς και όσο μαθαίνεις αυτά εξελίσσονται. Όπως και στον αθλητισμό η εμπειρία σε μαθαίνει να το διαχειρίζεσαι όλο αυτό. Τι αποτέλεσε κίνητρο για να μπεις στον αθλητισμό; Βασικά ξεκίνησα με παρότρυνση συγγενών, που μου έλεγαν να δω πως είναι. Δεν ήταν προσωπική αναζήτηση. Απλά ζούσα σε ένα περιβάλλον που υπήρχαν σκοπευτές και έτσι ο ένας παρέσυρε τον άλλον. Το κοινωνικό πλαίσιο μας δίνει μια εικόνα των πραγμάτων. Θεωρείς πως το να γίνει ο αθλητισμός προσβάσιμος σε όλα τα παιδιά και να μπορούν να εμπλακούν σε διάφορα αθλήματα θα βοηθήσει στο να εξαλειφθούν και στερεότυπα τέτοιου τύπου όπως αυτό που ανέφερες προηγουμένως; Εννοείται. Γενικότερα ο αθλητισμός προσφέρει πράγματα που δεν έχουν να κάνουν με το ποιος βγαίνει 1ος, 2ος ή τελευταίος. Είναι κάτι ευρύτερο. Για εμένα τα δύο σημαντικότερα πράγματα που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος στη ζωή του είναι ο πολιτισμός/οι τέχνες και ο αθλητισμός. Αυτά τα δύο νομίζω είναι τα σημαντικότερα πράγματα για να μπορέσει ένας άνθρωπος να εξελιχθεί σαν χαρακτήρας. Ο αθλητισμός είναι πολιτισμός και όσο «φεύγουμε» από τα γνωστά μόνο αθλήματα, που αδιαμφησβήτητα είναι αξιόλογα αθλήματα, πάμε πιο βαθιά σε λιγότερο δημοφιλή αθλήματα, και υπάρχουν πάρα πολλά όπως η ξιφασκία, το badminton, η κολύμβηση, η τοξοβολία, η σκοποβολή και άλλα. Υπάρχουν τόσοι πολλοί χώροι που δίνουν την ικανότητα στον άνθρωπο να εξελιχθεί. Είναι σπουδαίο πράγμα ο αθλητισμός και θα πρέπει σε αυτό να εστιάσουμε όλοι. Πρέπει να δείξουμε στον κόσμο που θέλει να φέρει τα παιδιά του σε ένα άθλημα πόσο σπουδαίο είναι να είναι στον αθλητισμό. Για τους γονείς ίσως είναι πιο εύκολο να πάνε τα παιδιά τους σε αυτό που οι ίδιοι γνωρίζουν ή ασχολούνται, απλά δεν θα πρέπει να λειτουργεί σαν απωθημένο, είναι όμως πιο εύκολη η πρόσβαση σε κάτι που ήδη γνωρίζω. Τα παιδιά, όμως, ακόμα και σε μικρές ηλικίες έχουν κριτήριο για το τι τους αρέσει και πρέπει όσο μπορούμε να τα ακούμε. Υπάρχουν και αθλήματα τα οποία είναι αρκετά δύσκολα να υποστηριχτούν και οικονομικά πολλές φορές από την οικογένεια ή και συναισθηματικά πολλές φορές από το ίδιο το παιδί. Όσον αφορά στο συσχετισμό αθλημάτων με το φύλο είναι σχετικό. Ευτυχώς γίνεται μεγάλη προσπάθεια και σε παγκόσμιο και σε ολυμπιακό επίπεδο να μην υπάρχει πλέον αυτός ο διαχωρισμός για αυτό βλέπουμε και πολλά μικτά αγωνίσματα. Πού & πώς προπονείσαι; Ποιες οι διαφορές μεταξύ των διαφορετικών αγωνισμάτων της σκοποβολής; Είμαι αθλητής του Παναθηναϊκού. Το σκοπευτήριο βρίσκεται στη “Λεωφόρο”. Είναι δύσκολο να συνδυάσεις την καθημερινότητα, την εργασία και μέσα σε αυτή την εξίσωση να βάλεις και το άθλημα που κάνεις. Πρέπει να βρίσκεις χρόνο και δυνάμεις πολλές φορές. Τα αγωνίσματα στην σκοποβολή χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: αεροβόλα και πυροβόλα. Τα πυροβόλα υπάρχουν στα 25μ & στα 50μ.Τα αεροβόλα γίνονται στα 10μ. Υπάρχει πιστόλι, τουφέκι και αντιστοίχως και στα πυροβόλα που υπάρχουν τα πιστόλια και τα τουφέκια.Υπάρχουν 2 αγωνίσματα στα πυροβόλα όπλα που είναι στα 50μ ένα με πιστόλι και αντίστοιχο στο τουφέκι και στα 25μ που είναι μόνο πιστόλια. Από εκεί και πέρα έχουμε και υποκατηγορίες στα 50μ που είναι πρηνηδόν, ορθίων, τριών στάσεων και στα 25μ σε 5 στόχους κλπ.Και υπάρχουν και τα μικτά, με συμπαίχτες (1 άντρα και 1 γυναίκα).Υπάρχει μεγάλη ποικιλία στη σκοποβολή. Είναι σαν το στίβο που λέμε έχει πόσα αγωνίσματα. Πώς είναι μια προπόνηση ενός σκοπευτή; Ο κόσμος που δεν γνωρίζει το άθλημα συχνά θεωρεί πως η προπόνηση αποτελείται μόνο από βολές. Χρειάζεσαι ένα ζέσταμα αρχικά. Πέρα από αυτά όμως χρειάζεσαι μια καλή φυσική κατάσταση γιατί ένα σώμα πρέπει να αντέξει μιάμιση ώρα στον αγώνα, που σημαίνει επί 3 στις προπονήσεις, πρέπει να αντέξει την ακινησία. Η ακινησία είναι πολύ δύσκολη όταν ξαφνικά από μια ώρα που είσαι ακίνητος πρέπει να κάνεις ένα βήμα. Εκεί καταλαβαίνεις αν πονάνε όλα. Οπότε χρειάζεται μια φυσική κατάσταση, μια γυμναστική στα χέρια τόσο ώστε να μην υπάρχει αυτό το τρέμουλο στο μυϊκό σύστημα και από εκεί και πέρα υπάρχουν ασκήσεις συγκέντρωσης, ηρεμίας, αναπνοές, τεχνική εξάσκηση στην εστίαση του ματιού. Από εκεί και πέρα μιλάμε για την εύρεση του κέντρου βάρους σώματος, τη στάση που χρειάζεται το σώμα, την αρμονία. Μετά πάμε στο χέρι όπου έχεις να διαχειριστείς 5 δάκτυλα, 1 καρπό, 1 αγκώνα και όλα αυτά πρέπει να τα φέρεις σε τέτοια θέση και να ασκήσεις στο όπλο τις πιέσεις που χρειάζεσαι για να έχεις την τέλεια βολή. Όλα αυτά σταδιακά τα βάζεις στην προπόνηση. Υπάρχουν προπονήσεις που μπορεί να κάνεις μόνο τον καρπό ή να ασχοληθείς μόνο με τη σκανδάλη. Έτσι γίνεται σε όλα τα αθλήματα, πιάνεις κομμάτι – κομμάτι και χτίζεις αυτό το παζλ. Ανάλογα με τη στιγμή που είσαι μέσα στην προπονητική σεζόν, προσαρμόζεις και την προπόνηση σου. Ακολουθεί το μοτίβο οποιουδήποτε άλλου αθλήματος. Είναι άθλημα. Από 1896 είναι Ολυμπιακό άθλημα. Μαζί με το στίβο και τη γυμναστική είναι τα τρία παλαιότερα ολυμπιακά αγωνίσματα στους σύγχρονους Ολυμπιακούς αγώνες. Με τους αγώνες τι γίνεται; Εμείς έχουμε να κάνουμε αγώνα 22 μήνες. Το πανελλήνιο πρωτάθλημα στις 23-24 Οκτωβρίου μας βρήκε χωρίς προηγούμενη αγωνιστική δράση. Αυτό είναι το πλέον δύσκολο πράγμα που συμβαίνει στον αθλητισμό αυτή την περίοδο. Πως διαχειρίζεσαι το άγχος σου στον αγώνα; Γενικά αλλά και τώρα. Ρωτάω γιατί είναι αλλιώς να έχεις μια πλήρη σεζόν, με φυσιολογική ροή πραγμάτων και αλλιώς όπως είναι τώρα. Στην κανονική πλήρη σεζόν, είμαι ένας άνθρωπος που από τη στιγμή που θα τα έχω κάνει όλα σωστά στις προπονήσεις μου δεν μου βγαίνει κανένα άγχος στον αγώνα, γιατί από τη στιγμή που έχω κάνει πέντε πράγματα στην προπόνηση αυτά θα γίνουν. Δεν υπάρχει περίπτωση αν βγάλω 5 10αρια και 3 άσχημες βολές στην προπόνηση, στον αγώνα να κάνω μόνο καλές βολές και καμία κακή. Ακόμα και αν συμβεί αυτό σε αγώνα δεν θα με προβληματίσει, δεν θα με αγχώσει. Ξέρω πως από τη στιγμή που κάνω κάτι λάθος στην προπόνηση θα γίνει και στον αγώνα. Ουσιαστικά δεν έχω άγχος στους αγώνες. Περισσότερο με προβληματίζει η σημερινή εποχή που δεν έχω αγώνες πίσω μου και πολλές προπονήσεις, καθώς τα σκοπευτήρια ήταν κλειστά για καιρό. Τώρα με προβληματίζει το πώς θα κατέβω σε αγώνες, με αγχώνει και με στρεσάρει. Ποιες είναι οι σκέψεις σου πάνω στους μελλοντικούς αγώνες; Δεν ξέρω πως θα τα πάω. Με τέτοια κενά δεν ξέρει ένας αθλητής πώς να διαχειριστεί τον αγώνα. Πρέπει να επαναφέρει στη μνήμη τι συνέβαινε δύο χρόνια πίσω. Δεν μπορείς να πας με αυτό.Πρέπει να έχεις αγώνες στα χέρια σου. Πάμε να παίξουμε τα ρέστα μας και η διαχείριση γίνεται βολή βολή.Η εμπειρία μετράει σε μια κανονική ροή πραγμάτων αλλά σε αυτή την κατάσταση δεν τίθεται θέμα εμπειρίας γιατί δεν υπάρχει κανένα προηγούμενο για κανέναν αθλητή. Στις προπονήσεις πως το βιώνεται όλο αυτό με τον Covid-19; Ήταν πολύς ο χρόνος που μείναμε εκτός σκοπευτηρίων και τώρα μπήκαμε ξαφνικά σε έναν ρυθμό, που το σώμα και το μυαλό τον έχει ξεχάσει. Δεν σου κρύβω πως στην αρχή πήγαινα δεν πήγαινα, δηλαδή έμπαινε το πρέπει μπροστά. Γιατί η προπόνηση βγήκε για σχεδόν 2 χρόνια από τη ρουτίνα μας. Πλέον το σκέφτομαι συνέχεια. Ποιος είναι ο στόχος σου τώρα και τι σκέφτεσαι για αργότερα; Ο πιο κοντινός μου στόχος είναι να βρίσκω τον στόχο στα 10 μέτρα. Πέρα από την πλάκα είναι να προσπαθήσω να ανασύρω στους αγώνες τις μνήμες από προηγούμενους αγώνες, μιας και ο χρόνος προετοιμασίας είναι ελάχιστος.Έκανα ατομικό ρεκορ 574/600 και χρυσό μετάλλιο στο αεροβόλο πιστόλι προ covid.Δυστυχώς έμεινε εκεί γιατί μετά έπεσε η καραντίνα. Βρισκόμουν σε πολύ καλή κατάσταση, έμπαινα στο σκοπευτήριο και ήξερα τι θα γίνει, για αυτό δεν είχα και άγχος. Γενικά, απλά κάνω την προπόνηση μου, να καταλάβω αυτά που πρέπει να κάνω και να επαναφέρω τα προηγούμενα. Δεν μπορώ να κάνω το βήμα παραπάνω, με τόσο καιρό εκτός. Ποιο είναι το στήριγμα σου σε όλη αυτή την πορεία; Πρώτα από όλα η οικογένεια μου, που ανέχεται τη δική μου τρέλα. Νομίζω για όλους τους αθλητές το σημαντικότερο πράγμα είναι το πόσο τους στηρίζει το σπίτι τους. Μιλάω για τον ερασιτέχνη αθλητή. Στον επαγγελματικό αθλητισμό είναι αλλιώς. Φυσικά ένας καλός σύλλογος και ένας καλός προπονητής είναι εξίσου σημαντικά. Εγώ έχω την ευτυχία να είμαι σε έναν εξαιρετικό σύλλογο και να έχω τον καλύτερο προπονητή που θα μπορούσα να έχω εγώ, τον Θεόδωρο Κοτταρά. Πέρα από τον πόσο άξιο τον θεωρώ εγώ, είναι ο προπονητής μου! Είναι αυτός που θα ήθελα να έχω για πάντα, ειλικρινά είναι εξαιρετικός. Θεωρείς πως ο προπονητής παίζει σημαντικό ρόλο στην παραμονή, εξέλιξη και καθημερινότητα ενός αθλητή; Θεωρώ ότι για να φτάσεις ψηλά πρέπει να περνάς καλά, να περνάς ωραία. Ποιος είναι λοιπόν ο άνθρωπος που θα σε κάνει να περνάς καλά; Ο προπονητής. Όταν λέω να περνάς καλά δεν εννοώ να σε έχει στα πούπουλα αλλά να ευχαριστιέσαι την κάθε προπόνηση. Ακόμα και η πίεση που θα σου βάλει να είναι πίεση που θα έχει αποτέλεσμα και να σου αρέσει. Ακόμα και για τα παιδιά στις ακαδημίες, ο προπονητής είναι το σημείο αναφοράς, ο δάσκαλος σε αυτές τις ηλικίες. Ο προπονητής είναι το βασικότερο εργαλείο ώστε ένα παιδί να μπει και να μείνει στον αθλητισμό. Τι θεωρείς ότι θα κρατήσει ένα παιδί στον αθλητισμό; Τι χρειάζεται να γίνει που πιθανά αυτή τη στιγμή δεν γίνεται; Όλα ξεκινάνε από το σπίτι. Πρέπει οι γονείς λίγο να αποστασιοποιηθούν από την προπόνηση του παιδιού. Ας μείνουν έξω από το στάδιο. Από τα καλά της καραντίνας ήταν πως δεν επέτρεπαν στους γονείς να μπούμε στο γήπεδο. Αυτή είναι η ευτυχία του προπονητή. Είναι σοβαρό ζήτημα. Οι γονείς δεν μπορούν να έχουν άποψη για όλα. Ακόμα και από τη σκοπιά του πρωταθλητισμού να το δείς η προπόνηση είναι η ώρα του παιδιού και το παιδί πρέπει να είναι μόνο του με τον άνθρωπο που θα του μάθει. Στο σχολείο δεν πηγαίνουμε να καθόμαστε μέσα στην αίθουσα. Άρα το ίδιο ισχύει και για την προπόνηση. Τι θα ήθελες να πεις στους ανερχόμενους αθλητές; Ότι και να κάνουν να το κάνουν με αγάπη και υπομονή, τίποτα περισσότερο τίποτα λιγότερο. Να μην κάνουν δεύτερη σκέψη σχετικά με το άθλημα που θέλουν να ακολουθήσουν ή ακολουθούν. Ας το προσπαθήσουν και αν στην πορεία αλλάξουν γνώμη, καλώς. Σεμινάρια Πρόσφατα Άρθρα
